poniedziałek, 16 października 2017

NOC TAKA PIĘKNA


.....MOI  KOCHANI  W  KRAJU  I  NA  ŚWIECIE

 UPRZEJMIE  ZAPRASZAM NA  POEZJĘ.

POEZJA,  A  CÓŻ  TO  TAKIEGO ?  POEZJA  Z GRECKIEGO  TO  POIESIS,TWORZENIE,  SZTUKA  POETYCKA,  WYTWÓRCZOŚĆ.  W  JĘZYKU  WSPÓŁCZESNYM  ODNOSI  SIĘ  DO  DZIEŁ  LITERACKICH  POZA  PROZĄ,  MOŻE  BYĆ  SYNONIMEM  LIRYKI.  UTWÓR  LITERACKI,  WIĄZANY  BYŁ  CENIONY  WYŻEJ  OD  PROZY.  TU  MAMY  ANTYNOMIĘ :
 POEZJA  -  PROZA.  /POEZJA  JEST  PRZECIWIEŃSTWEM  PROZY/.  DAWNIEJ  POEZJA  BYŁA  SYNONIMEM  LIRYKI.  TO  MOŻE  BYĆ POEZJA,  PIOSENKA,  UTWÓR  MUZYCZNY  LIRYCZNYM   SYMBOLEM  POEZJI  MIŁOSNEJ  BYŁA  GRECKA  MUZA   E R A T O.  

Noc taka piękna

Noc taka piękna!... Z błękitów patrzy gwiazd plejada,
Fala gwarzy i błyska ponad tonią ciemną,
Las śpi we mgle i przez sen cichą baśń powiada...
Noc taka piękna!... Ach czemuż ty nie jesteś ze mną?...

Tam, w ogrodzie dwie lilie zakochane rosną,
Woń rozkoszna z kielichów pochylonych płynie...
Tam, za rzeką, dwa głosy nucą pieśń miłosną,
Tęskne echo po wodnej ściele się równinie...

Pieśń zamilkła... Cyt... Słyszę plusk płynącej łodzi...
Łódź przemknęła i znikła, w łódce — ludzi dwoje...
Od szpaleru woń lilij rzewna mię dochodzi...
Milczą brzegi, drżą gwiazdy, lśnią przejrzyste zdroje.

Fala błyska i gaśnie... Lekki wietrzyk wzdycha,
Las się budzi, szmer bieży w jego głąb tajemną...
Wietrzyk ustał, szum zamilkł... Noc tak jasna, cicha,
Noc tak błoga... Ach czemuż ty nie jesteś ze mną?!.

   NOC  TAKA  PIĘKNA. BOGUSŁAW  ADAMOWICZ  TO  BARDZO  UZDOLNIONY  ARTYSTA  MŁODEJ  POLSKI.  TO  POETA,  PROZAIK  I  MALARZ. ŻYŁ  W  LATACH  1870 - 1944.  ARTYSTA  STUDIOWAŁ  W  PARYŻU  ZE  SPECJALIZACJĄ  MALARSTWO  MINIATUROWE.  OD  1911  ROKU  PRZEBYWAŁ  W MIŃSKU  /OBECNIE  BIAŁORUŚ/.  LATA  1918 -1920  TO  PRACA  DZIENNIKARSKA,  JAKO  REDAKTOR  "GOŃCA  MIŃSKIEGO".  W  LATACH  1020  -  1944  PRZEBYWA  W  WARSZAWIE.  BOGUSŁAW  ADAMOWICZ  PISAŁ  POEZJĘ  I  PROZĘ.  W  JEGO  UTWORACH  WIDZIMY  ELEMENTY  TAJEMNICZE  I  GROZĘ.  DZIŚ  MOŻEMY  TO  UJĄĆ,  ŻE  BYŁY  TO  UTWORY  Z  ELEMENTAMI  NA  PROGU  BRZEGOWEJ  PSYCHOLOGII. MIĘDZY  INNYMI  "OBCOŚĆ",  "ODRĘBNOŚĆ",  ZDUMNIENIE,  CIEKAWOŚĆ  NIEWIADOMEGO.  BYŁY  TEŻ  ALEGORIE  Z  MOTYWAMI  BAŚNIOWYMI  "BAJKA  O  BAJCE"  ORAZ  WPŁYW  ZGOŁA  MICKIEWICZOWSKI :  SPIRYTYZM  I  MESMERYZM.  AUTOR  TEN  NIE  STRONIŁ  OD  POETYKI  HUMORYSTYCZNEJ.  POETA  OPISUJĄC  STARE  ZAMKI  WYKORZYSTUJE  ELEMENTY  DUCHÓW,  UPIORÓW,  WIDM  WSTAJĄCYCH  Z  GROBU  /ELEMENTY  LETARGU ?/.  SŁOWEM  TEN  WSZECHSTRONNY  ARTYSTA  ZA  ŻYCIA  BYŁ  TAJEMNICZY  I  ZAGINĄŁ  TAJEMNICZO.  STYL  PISARSKI  ARTYSTY  TO :  SYMBOLIZM,  IMPRESJONIZM,  PARNASIZM.  BOGUSŁAW  ADAMOWICZ  ZAGINĄŁ BEZ  WIEŚCI  W  1944 ROKU  PO  POWSTANIU  WARSZAWSKIM.
  BARDZO, BARDZO SERDECZNIE  DZIĘKUJĘ  ZA  UWAGĘ.  NAJSERDECZNIEJ  WAS  KOCHANI  WSZYSCY  POZDRAWIAM.  UPRZEJMIE  ZAPRASZAM  NA  BLOG : NIE  TYLKO  NAUKOWO.   

  Photo: KWIATY  I  NIŻEJ  KRAJOBRAZ  Z  WIDOKIEM  PŁACZU
  














czwartek, 12 października 2017

M I Ł O ŚĆ I L Ę K

WITAJCIE  DRODZY  PRZYJACIELE  W  KRAJU  I  NA  ŚWIECIE

UPRZEJMIE  ZAPRASZAM  NA  CHWILĘ  Z  POEZJĄ.

Miłość i lęk

Kiedy cię unikam i dobyć się pragnę
Z pierścienia twych ogniw, co mię w krąg osnuły,
Powiadasz do siebie, wzdychając miłośnie:
"Mój Boże, tak zimny i taki nieczuły!"

O jakże się mylisz! miłość ma — to płomień,
Który tajemnymi pragnieniami poję;
Więc jeśli unikam, to, żem jest szalony;
Tyś piękna, ja młody — kochasz, więc się boję.

Kiedym cię obaczył śród upalnej siesty,
Z rękami drżącemi, jak ptaszek, co kona,
W białej i niedbale narzuconej sukni,
Z włosem rozpuszczonym na białe ramiona;

Kiedym cię obaczył, Magdaleno czysta,
Wpół na aksamitnej kozetce przegiętą,
Z tymi zmrużonymi rozkosznie oczyma,
Z tą piersią, oddechem przyspieszonym wzdętą;

Kiedym cię obaczył w prześlicznym omdleniu,
Twe lice, jak róża płonąca, wstydliwe,
Twe usta, szepczące zaprzeczenia słowa,
I wargi nabrzmiałe, pocałunku chciwe —

Gdzieby się podziała twa czystość anielska,
Twoje skrzydła białe, twych rumieńców kwiecie?
Ach, spaliłabyś się, jak po iskrach żaru
Stąpające boso obłąkane dziecię!

Więc mnie nie posądzaj, że mam serce z lodu;
Nie widzisz? zdradziłem tajemnicę moje:
Jeżeli unikam, to, żeś dla mnie święta...
Tyś piękna, ja młody — kochasz, więc się boję.
Przełożył
Edward Porębowicz

MOI  DRODZY  -  CASEMIRO  DE  ABREU  TO ZNANY  I  WAŻNY  POETA  Z  BRAZYLII.  CHĘTNIE  DO  DZIŚ  CZYTANY  W  BRAZYLII  I  PORTUGALII.
AUTOR  NAPISAŁ  POEMAT  I  KOLEKCJĘ  WIERSZY  SENTYMENTALNYCH  I  MELANCHOLIJNYCH.  SĄ  TU  GŁÓWNE  CECHY  ROMANTYZMU  BRAZYLIJSKIEGO  XIX  /19/  WIEKU :  INDYWIDUALIZM,  DUCH  TWÓRCZY  I  MARZYCIELSKI  ORAZ  KONSTATACJA,  ŻE  KOBIETA  MYŚLI.  PISARZ  ŻYŁ KRÓTKO,  W  LATACH  1839  -  1860.  BYŁ  POETĄ,  KTÓRY  PO  MISTRZOWSKU  I  Z KLASĄ  PORUSZAŁ  ZAGADNIENIA  MIŁOŚCI,  SMUTKU  ŻYCIA,  TĘSKNOTY,  NOSTALGII  OJCZYZNY  I  DZIECIŃSTWA  NA PRZYKŁAD  W  UTWORZE  "MOJE  OSIEM  LAT". PISARZ  UMIEJĘTNIE  STOSOWAŁ  GRADACJĘ  DOBROSTANU DUCHA /MIŁOŚĆ/  I  KATEGORIĘ  SMUTKU  /LĘK/.  TE  DWA  RODZAJE  EMOCJI :  POZYTYWNEJ  I  EMOCJI  UJEMNEJ,  SMUTNEJ  POETA  UJĄŁ  KRÓTKO :  CO  TO  JEST  MIŁOŚĆ,  CO  TO  SNY,  JAKIE  KWIATY,  CO TO  JEST  LĘK ?  TEN  ZNAKOMITY  PISARZ  ZYSKAŁ  SŁAWĘ  DOPIERO  PO  ŚMIERCI.
BARDZO  DZIĘKUJĘ  ZA  UWAGĘ.  MIŁO  I  SERDECZNIE  POZDRAWIAM.

     PHOTO  NIŻEJ  :  TO  WAKACJE  -  WODA  I  GÓRA    
       
  
      


Antek Smykiewicz - Już Nie Ty (Official Video)

Rafal Brzozowski - Magiczne Slowa